Filtry ND wyjaśnione: przysłony, długie ekspozycje i łączenie filtrów

Filtr neutralnej gęstości (ND) to kawałek ciemnego, neutralnego kolorystycznie szkła, który ogranicza ilość światła docierającego do matrycy. Nie zmienia koloru ani kontrastu - po prostu pozwala uzyskać dłuższe czasy naświetlania w jasnych warunkach, dzięki czemu możesz rozmyć wodę, rozciągnąć chmury w smugi lub pokazać ruch w świetle dziennym, które w innym wypadku byłoby zbyt jasne.

Odczytywanie liczb ND

Moc filtra ND mierzy się w przysłonach (stopach), a każdy stop podwaja czas naświetlania. ND8 to 3 przysłony (1/125 s staje się około 1/15 s); sześcioprzysłonowy ND64 jest popularny przy płynącej wodzie; dziesięcioprzysłonowy ND1000 mnoży czas przez 1024, zmieniając 1/125 s w około 8 sekund przy gładkich jak szkło pejzażach morskich. Producenci oznaczają filtry numerem ND, gęstością optyczną lub liczbą przysłon, więc warto znać wszystkie trzy oznaczenia.

Łączenie filtrów i przebieg pracy

Filtry można łączyć, dodając ich wartości w przysłonach - ND8 plus ND64 daje 9 przysłon. Ponieważ mocne filtry mocno przyciemniają wizjer, najpierw ustaw ostrość i kompozycję, a dopiero potem załóż filtr i przełącz się na ostrość manualną. Zawsze używaj statywu oraz pilota lub samowyzwalacza, ponieważ cały sens polega na długiej, świadomie zaplanowanej ekspozycji.

Filtry połówkowe a pełne

Pełne filtry ND przyciemniają cały kadr przy długich ekspozycjach; filtry połówkowe (graduowane) przyciemniają tylko niebo, równoważąc jasny horyzont z ciemniejszym pierwszym planem. Wielu fotografów krajobrazu nosi ze sobą oba rodzaje.