Reguła 500 w astrofotografii
Jak utrzymać ostre gwiazdy na nocnym pejzażu i kiedy przejść na bardziej rygorystyczne reguły 300 lub NPF.
Otwórz kalkulator: Kalkulator reguły 500 →
Skieruj aparat na nocne niebo z długim czasem naświetlania, a gwiazdy zarejestrują się jako krótkie smugi, ponieważ Ziemia się obraca. Reguła 500 to szybki sposób na znalezienie najdłuższego czasu naświetlania, który wciąż oddaje gwiazdy jako punkty: podziel 500 przez ogniskową równoważną pełnej klatce, a odpowiedź to maksymalny czas w sekundach. Obiektyw 20 mm na pełnej klatce daje około 25 sekund.
500, 300 czy NPF?
Reguła 500 to przyjazny punkt startowy, ale nowoczesne matryce o wysokiej rozdzielczości ujawniają smużenie wcześniej, więc wielu fotografów stosuje bardziej rygorystyczną regułę 300. Reguła NPF jest jeszcze dokładniejsza, uwzględnia przysłonę i rozstaw pikseli, i zwykle zaleca krótsze czasy dla naprawdę punktowych gwiazd. Użyj reguły 500 do szybkiego oszacowania oraz 300 lub NPF, gdy oglądasz zdjęcia w dużym powiększeniu.
Dlaczego ogniskowa i matryca mają znaczenie
Dłuższe obiektywy powiększają ruch gwiazd, więc wymagają krótszych ekspozycji. Matryce ze zmniejszonym kadrem robią to samo poprzez swoją ogniskową równoważną, dlatego reguła wykorzystuje wartość równoważną pełnej klatce. Aby ekspozycje były krótkie, a gwiazdy ostre, połącz szybki obiektyw szerokokątny z wysokim ISO i rozważ użycie trackera gwiazd dla dłuższych, czystszych ujęć.
Jak uzyskać czyste ujęcie
Fotografuj w formacie raw, ustaw ostrość manualnie na jasnej gwieździe, korzystając z powiększonego podglądu na żywo, i wykonaj kilka klatek do późniejszego stackingu w celu zmniejszenia szumu.
Otwórz kalkulator: Kalkulator reguły 500 →